QASHQADARYO VOHASINING TARIXIY-GEOGRAFIK TASNIFI

Authors

  • Jumayev Bahrom QarDU mustaqil izlanuvchisi

Keywords:

Janubiy O‘zbekiston, Qashqadaryo vohasi, vohaning umumiy maydoni, abadiy muzliklar, beklikning chegarasi, daryosi bo‘ylari, daryo o‘zani, tog‘li va tog‘ oldi tumanlari, vaqf yerlari, mang‘itlar hukmronligi, diniy amaldorlar, Zamini amlok, zamini podshoh, mulki podshoh, mahalliy hokimlar, balandlik mintaqalari.

Abstract

Ushbu maqolada muallif Qashqadaryo vohasi geografik jihatdan ikkita yirik tarixiy viloyatga, jumladan, Shahrisabz va Qarshiga bo‘linganligini, Shahrisabz (Qadimgi Kesh) Qashqadaryoning yuqori oqimida joylashganligi, sharqdan Hisor tog‘ tizmalari bilan o‘ralganligi, quyi Qashqadaryoda, vohaning tekislik qismida esa Qarshi (Qadimgi Naxshab) viloyati joylashganligi, u g‘arbda Sandiqli qumliklari orqali Qizilqum bilan tutashib ketganligi to‘g‘risidagi ma’lumotlarni ilmiy dalillar asosida yoritib bergan.

Shuningdek, Qashqadaryo hududida mavjud bo‘lgan tog‘lar va tog‘ oldi zonalari, adirlar, keng dashtlar va sug‘oriladigan maydonlar qadimdan sug‘orma va lalmi dehqonchilikni, chorvachilikni, bog‘dorchilikni rivojlantirish uchun asos bo‘lib xizmat qilganligi, hududning tog‘li hududlarida mavjud bo‘lgan foydali qazilmalar hamda qishloq xo‘jalik xom-ashyo manbalari hisobiga vohada qadimdan iqtisodning muhim tarmog‘i bo‘lgan hunarmandchilik rivojlanib kelganligi ilmiy adabiyotlar ma’lumotlari asosida dalillangan.

Downloads

Download data is not yet available.

References

1. Кашкадарьинская область. Т.1. Природа. // Труды САГУ. Новая серия. Вып.155. Географические науки. Кн. 14. -Т.: САГУ, 1959.-С.5.

2. O‘zbekistonni rayonlashtirish ishlaridagi materiallar. Loyihadagi mintaqa va rayonlarning qisqacha ma’lumoti. – Samarqand, 1926.-B.221.

3. Материалы по районированию Средней Азии. Территория и население Бухары и Хорезма. Бухара.-Ташкент, 1959.-Кн.14.-Вып 155.-С.5.

4. Гулямов Я.Г. Исследование исторической географии низовьев Кашкадарьи и Зерафшана. ИМКУ. Вып.6.-Т.: Фан, 1965.-С.21.

5. Мухамеджанов А. Р. История орошения низовьев Зерафшана(с древнейших времен до начала XXв).:.Автореф. дисс.докт.ист.наук. – Т.,1973.– С.32.

6. Лунина С. Б. Города Южного Согда в VII-ХII вв. -Т.: Фан, 1984.-С.11-12.

7. Агроклиматические ресурсь Кашкадарьинской областей Узбекистана.-Л:Гидрометеоиздат, 1979.-С.19-20.

8. Baratov P. O‘zbekiston tabiiy geografiyasi. - T.: O‘qituvchi, 1996.- B. 205.

9. Туркестанский сборник.-Т.288.-СПб., 1882.- С.34.

10. O‘zRMDA, 1-jamg‘arma, 34-ro‘yxat, 54-ish, 4-varaq.

11. Петрушевский И. П. Земледелие и аграрных отношение в Иране в XIII-XIV вв. –М.Л.: Наука. 1960.- С. 248.

Downloads

Published

2025-12-29

How to Cite

QASHQADARYO VOHASINING TARIXIY-GEOGRAFIK TASNIFI. (2025). INTERNATIONAL JOURNAL OF RECENTLY SCIENTIFIC RESEARCHER’S THEORY, 3(7), 186-192. https://www.uzresearchers.com/index.php/ijrs/article/view/5377
Indexed & Abstracted In

Our articles are indexed and discoverable across leading academic databases worldwide