AZIM SUYUN SHEʼRIYATIDA TAKRORLAR LINGVOPOETIKASI (SCIENCE TIME JOURNAL, 2026)
Mazkur maqola Azim Suyunning she’riyatida takrorning lingvo-poetik jihatlarini, shuningdek, turli xil takroriy modellarning ma’no yaratilishi, affektiv urg‘u va estetik yaxlitlikni ta’minlash orqali poetik bayonot hosil qilishdagi funksional rolini tadqiq etadi. Tadqiqotning asosiy maqsadi Azim Suyun she’riyatida ustuvor bo‘lgan takror turlarini aniqlash, ularning semantik va pragmatik ahamiyatini tavsiflash hamda poetik ifodalangan g‘oyalarning o‘ziga xos xususiyatlarini shakllantirishdagi ta’sirini asoslab berishdan iborat. Tadqiqot lingvo-poetik, stilistik va diskursiv-tahliliy yondashuvlarga tayangan holda sifatli matn tahlili asosida olib borildi. Tadqiqot korpusi sifatida Azim Suyunning lirik nashrlari xronologik tartibda guruhlanib, qozoq tilida yozilgan she’rlar tanlab olindi. Empirik natijalar shuni ko‘rsatadiki, leksik, sintaktik, anaforik, epiforik hamda semantik takrorlar shoir poetikasida yetakchi vositalar sifatida tez-tez uchraydi. Ushbu takrorlar nafaqat uslubiy bezak vazifasini bajaradi, balki hissiy kuchayishni, transsendental kechinmalarni, poetik ritm va ohangni tartibga solishni hamda falsafiy mushohadalarni mustahkamlashni ta’minlovchi muhim poetik mexanizm sifatida namoyon bo‘ladi. Mazkur tadqiqot ayrim she’rlar tahliliga asoslangan bo‘lib, keng ko‘lamli miqdoriy korpus tahlilini maqsad qilmaydi. Kelgusida korpusni kengaytirish hamda kompyuter lingvistikasi va hisoblash stilistikasi bilan uyg‘unlashtirish orqali takrorning struktural modellarini yanada to‘liqroq o‘rganish mumkin.