(untitled) (SCIENCE TIME JOURNAL, 2026)
Ushbu tadqiqot qadimgi Misr, Hindiston, Islom va Markaziy Osiyo manbalarini qiyosiy tahlil qilish orqali shaxsni rivojlantiruvchi (self-help) janrning axloqiy va didaktik asoslarini o‘rganadi. Tadqiqotda Ptahhotep o‘gitlari, Upanishadlar, Qur’on oyatlari, “Temur tuzuklari” va Alisher Navoiy asarlari zamonaviy G‘arb adabiyoti bilan qiyoslanadi. Natijalar ilk hikmat an’analari va zamonaviy matnlar o‘rtasidagi tarkibiy hamda falsafiy uzviylikni ochib beradi. Maqola shaxsiy kamolot tizimlarining umumbashariy xarakterini isbotlab, janr tadqiqiga g‘arbga mansub bo‘lmagan qarashlarni kiritish zarurligini asoslaydi.