(untitled) (SCIENCE TIME JOURNAL, 2026)
Mazkur maqolada o‘zbek va ingliz romanchiligida XX asr hamda mustaqillik davrida shakllangan falsafiy-psixologik roman poetikasi qiyosiy-tipologik asosda tahlil qilinadi. Jeyms Joys, Frans Kafka, Albert Kamyu, Ernest Xeminguey, Somerset Moem kabi G‘arb adiblari hamda Abdulla Qodiriy, Xurshid Do‘stmuhammad, Isajon Sulton singari o‘zbek romannavislarining asarlari misolida shakliy-uslubiy izlanishlar, ramziy tasvir va psixologik tahlilning badiiy vazifasi ochib beriladi. Tadqiqotda roman ekspozitsiyasining g‘oyaviy yuklama kasb etishi, millat taqdiri, iymon va nafs, “o‘tish davri” fojealarining badiiy ifodasi markazga qo‘yiladi. Qiyosiy tahlil natijasida ingliz romanchiligida diniy-falsafiy motivlarning nisbatan erkin talqin qilinishi, o‘zbek romanchiligida esa ularning ramz va ishoralar orqali ifodalangani asoslab beriladi. Maqola shakl va mazmun uyg‘unligi asosida roman janrining badiiy-evolyutsion xususiyatlarini yoritishga xizmat qiladi.