BOYSUN–SHOʻRCHI GURUH SHEVALARINING DIALEKTAL XUSUSIYATLARI
DOI:
https://doi.org/10.66345/stj.v4i4/1.6028Keywords:
sheva,, leksik boylik,, umumxalq oʻzbek tili, shevalar xalq tarixi,, ilmiy-amaliy,, grammatika, leksikografiyaAbstract
Ushbu maqolada o’zbek tilining turli viloyat shevalarida qo’llaniladigan dialektal soʻzlar qiyosiy jihatdan o’rganiladi. Boysun–Sho‘rchi guruh shevalarining leksik boyligi umumxalq o‘zbek tilining asosiy lug‘at fondi va umumiy lug‘at tarkibidagi so‘zlarni tashkil qiladi. Shu bilan birga ularda o‘ziga xos so‘zlar, atamalar ham mavjud bo‘lib, bunday so‘zlar adabiy til va uning ko‘pchilik shevalarida uchramaydi. Shevalar xalq tarixini yoritishda katta ilmiy-amaliy ahamiyatga ega va tarixiy grammatika hamda tarixiy leksikografiyasini yaratish uchun ham boy ma’lumot beradi.
Downloads
References
1. Мелиоранкский П. М. Араб-филолог о турецком языке. – СПб, 1900. – С. 2.
2. Раҳимов С. Ўзбек тили Сурхондарё шевалари. (Фонетика, лексика). – Тошкент: Фан, 1985.
3. Юдахин К. К. Вклад в таджиковедение. Труды института языка и литератури АН Кирг. ССР. Вып. VI. – Фрунзе, 1956. – С. 159.
4. Аманжолов С.А. Вопросы диалектологии и истории казахского языка. - Алма-Ата, 1959. – С. 183.
5. Мирзаев М. М. Ўзбек тилининг Бухоро группа шевалари. – Тошкент, 1969. – Б. 116.
6. Алишер Навоий асарлари тилининг изоҳли луғати. 1-жилд. А-З. Э.И.Фозилов таҳрири остида. – Тошкент: Фан, 1983.
7. Алиев А. Ўзлаштирилган сўзлар. “Тилшунослик масалалари” ТошДУ илмий асарлар тўплами, II қисм, 501. – Тошкент, 1976.
8. Айларов А. Қозоқ тили Томди шевасининг лексик хусусиятлари ҳақида. ТДПИ. Илмий асарлар, 1-китоб. – Тошкент. 1963. – Б. 79.
9. Шоабдураҳмонов Ш. Таянч шаҳар шевалари лексикасидан. ЎзДМ, II. – Тошкент, 1960.
