SINGARMONIZM - TURKIY TILLAR UCHUN MUSHTARAK FONETIK HODISA
DOI:
https://doi.org/10.66345/stj.v4i4/1.5782Keywords:
tilshunoslik, turkiy til, til tarixi, fonetika, fonetik hodisa, singarmonizm, talaffuz, imloAbstract
Turkiy tillar oilasiga mansub tillar uchun singarmonizm umumiy fonetik hodisa hisoblanadi. Bu oilaga mansub tillarda singarmonizm hodisasi tarixan va bugungi davrda qatʼiy amal qiladi. Oʻzbek adabiy tilida esa bu fonetik hodisa cheklangan – ogʻzaki soʻzlashuv nutqida mavjudligi, adabiy tilda esa amal qilmasligi tadqiqotlarda keltiriladi. Maqolada turkiy tilllar oilasiga mansub tillar uchun mustarak fonetik hodisa – singarmonizm haqidagi ilmiy-adabiy manbalardagi qarashlar va xulosalar bayon qilingan.
Downloads
References
1. Rahmonov N., Sodiqov Q. Oʻzbek tili tarixi. Toshkent, 2009.; Turobov A. Umumiy tilshunoslik(oʻquv qoʻllanma). Samarqand, 2020.
2. Abdushukurov B. Qadimgi turkiy til [Matn]: o‘quv qo‘llanma / Toshkent: “Navoiy universiteti” NMU, 2019.
3. Sodiqov Q. Turkiy til tarixi. Qo’llanma/ Toshkent Davlat Sharqshunoslik instituti, 2009.
4. Маҳмуд Қошғарий Туркий сўзлар девони (Девону луғатит турк). III том. Тошкент, “ФАН”. 1963.
5. Юсуф Хос Ҳожиб “Қутадғу билиг”, T., 1991.
6. A.Навоий Мукаммал асарлар тўплами, Т.: “ФАН”, 1998. XIV том.
7. Абдураҳмонов Ғ., Рустамов А. Навоий тилининг грамматик хусусиятлари, Тошкент, “ФАН”, 1984.
8. Ходжиев А.П. Узбекский язык // “Языки мира. Тюркские языки”. Бишкек, 1997.
9. Неъматов Ҳ. Ўзбек тили тарихий фонетикаси. Тошкент “Ўқитувчи”, 1992.
10. Абдуллаев Ф. Ўзбек тилининг Хоразм шевалари. Тошкент: “ФАН”, 1961.
