AFORIZMNING LINGVISTIK MAQOMI VA JANRIY MEZONLARI
DOI:
https://doi.org/10.66345/stj.v4i4/1.5578Keywords:
aforizm, lingvistik maqom, janr mezoni, semantik tugallik, mualliflik, mikromatn, pragmatikaAbstract
Ushbu maqolada aforizmning lingvistik maqomi, janriy mezonlari va nazariy tavsifi yoritiladi. Aforizmning ixchamlik, semantik tugallik, obrazlilik, takrorlanuvchanlik, mualliflik va pragmatik yo‘naltirilganlik kabi belgilari tizimli tahlil qilinadi. Shuningdek, aforizmning maqol, matal va qanotli iboralardan farqlari, uning badiiy hamda ilmiy tafakkur bilan aloqasi, o‘zbek va jahon tilshunosligidagi talqinlari qiyosiy yondashuv asosida umumlashtiriladi. Natijada aforizmning mustaqil lisoniy-estetik birlik sifatidagi mohiyati asoslanadi hamda uni tasniflash, sharhlash va matn tarkibida aniqlash uchun mezonlar taklif etiladi.
Downloads
References
1. Abdurahimov M.M. Folklornaya aforistika i slovar. – T.: Fan, 1989.
2. Korolkova A.V. Russkaya aforistika. – M.: Flinta: Nauka, 2005.
3. Fedorenko N.T., Sokolskaya L.I. Aforistika. – M.: Nauka, 1990.
4. Tarlanov Z.K. Russkie poslovitsy: sintaksis i poetika. – Petrozavodsk: Izd-vo PGU, 1999.
5. Shatalova S.A. Lingvisticheskie osnovy aforizmov i aforistiki v hudozhestvennyh tekstah Dostoevskogo na materiale romanov «Besy» i «Podrostok». – M., 2000.
6. O‘zbek tilining izohli lug‘ati. V jildli. I jild. – Toshkent: O‘zME, 2020. – B. 118.
7. O‘zbek tilining izohli lug‘ati. V jildli. V jild. – Toshkent: O‘zME, 2020. – B. 527–528.
