TOSHKENT VILOYATI ALLA MATNLARINING DIALEKTOLOGIK XUSUSIYATLARI VA LEKSIK QATLAMI
DOI:
https://doi.org/10.66345/stj.v4i3/1.5386Keywords:
dialektologiya, qarluq shevasi, alla, yor-yor, folklor, leksika, areal lingvistika, izoglossa.Abstract
Mazkur maqolada Toshkent viloyati hududida shakllangan alla matnlarining dialektologik xususiyatlari kompleks tarzda tahlil qilinadi. Ushbu folklor namunalari qarluq-chigil-uyg‘ur sheva guruhiga mansub areal nutqining fonetik, leksik va qisman grammatik belgilarini aks ettiruvchi muhim manba sifatida baholanadi. Tadqiqot jarayonida mazkur mavzuga oid tilshunos olimlarning ilmiy qarashlari tahlilga jalb etilib, ularning fikrlari asosida nazariy yondashuvlar aniqlashtiriladi. Shuningdek, tarixiy asarlarda uchraydigan muqobil leksik birliklar qiyosiy-tarixiy metod asosida ko‘rib chiqiladi. Alla matnlarida uchraydigan kundalik turmushga oid leksik birliklar semantik jihatdan tizimlashtirilib, ularning tarixiy qatlamlari, hududiy xususiyatlari hamda qo‘llanish doirasi aniqlanadi. Mazkur birliklarning areal lingvistika nuqtai nazaridan ahamiyati asoslab berilib, ularning dialektologik tadqiqotlardagi ilmiy qiymati yoritiladi.
Downloads
References
1. Поливанов Е.Д. Узбекская диалектология. – М., 1933.
2. Решетов В.В. Узбекская диалектология. – Ташкент: Фан, 1959.
3. Шоабдурахмонов Ш. Ўзбек диалектологияси. – Тошкент, 1978.
4. Абдурахмонов Ф. Ўзбек шевалари лексикаси. – Тошкент, 1985.
5. Боровков А.К. Введение в узбекскую диалектологию. – М., 1963.
6. Раҳматуллаев Ш. Ўзбек тилининг изоҳли луғати. – Тошкент, 2006.
7. Жўраев М. Ўзбек фольклори асослари. – Тошкент, 2012.
8. Каримов Б. Ареал лингвистика асослари. – Тошкент, 2015.
9. Тўрақулов Х. Ўзбек халқ оғзаки ижоди. – Тошкент, 2008.
10. Mahmudov N. Til va nutq madaniyati. – Toshkent, 2010.
